طرفداران محیط زیست و دوستداران زمین بشتابید

 

 طرفداران محیط زیست و دوستداران زمین بشتابید

 

دوستدارن زمین وطیعت سر سبز کردستان به نظر شما بهترین راه حل برای جلوگیری از افزایش اتش سوزی جنگلهای مریوان چیست .به نظر شما ایا این اتش سوزیها توسط افرادی خاص صورت میگیرد یا بلایای طبیعی .وظایف دولت برای جلوگیری      و مهار این بلا چیست.ده سال اینده شما جنگلهای کردستان را چگونه تصور میکنید

اگر دوستدار طبیعت و زمین هستید حداقل به یکی از سوالات جواب دهید (جواب خود را در بخش نظرات بنویسید)با تشکر از تمام شما زمین دوستان .به سایت انجمن سبز چیا نیز سر بزنیدانجمن سبز چیا 

تعریف هنر سنتی و عناصر آن

واژه سنّت نزد احیاگران جاویدان خرد یا سنّت‌گرایان[1] به چه معنا است؟ آن‌چه به طور معمول از این واژه فهمیده می‌شود رسم، عادت، روش و امور منسوخ شده و مربوط به گذشته است، در حالی که در بیان جاویدان خردی، معنای این واژه اساساً متفاوت است: «ولو این‌که عرفِ زبان معمولی، لفظ سنت را به معانی گفته شده محدود ‌کند. در این‌جا کلمه سنّت در یک معنای متعالی به کار رفته است و هرگز خواسته نشده کلمه سنت به مجموعه‌ای از تصورات یا مفاهیم؛ یعنی یک نظام‌سازی فلسفی و مفهومی و تصوری و تصدیقی محدود شود؛ زیرا سنت ذاتاً فاقد صورت است، یعنی فرم ندارد و بی‌رنگ است. خودش بدون صورت و فرافردی است.» بنابراین سنت: «از هرگونه تعریفی به زبان بشری ابا دارد، مگر به زبان رمز و اشارت. آن‌چه اکنون می‌توانیم درباره سنت بگوییم این است که هرجا یک سنت کامل یافت شود، وجود چهار چیز را اقتضاء می‌کند: 1. منبع الهام؛ یا به معنای دقیق یک وحی الهی؛ 2. برکتی الهی؛ این برکت گونه‌ای پیوسته از راه‌های گوناگون جریان می‌یابد؛ 3. روشی برای تحقق؛ یعنی فعلیت بخشیدن به حقایقی که به وسیله وحی در وجود افراد نازل شده است؛ 4. تجسم سنت؛ نه تنها در آرا و باورها، بلکه در تمام ابعاد وجودی انسان. در هنر، در علوم و فنون و سایر عناصری که در مجموع ویژگی یک تمدن را می‌سازند.»[2]
بنا‌براین سنّت، حقایقی نخستین و ازلی را در بر می‌گیرد که دارای منشأ الهی‌اند و «از راه اشخاصی معروف به پیامبران، رسولان، اَوتارا[3]ها، لوگوس یا دیگر عوامل انتقال برای ابنای بشر و در واقع برای یک بخش کامل کیهانی فرستاده یا مکشوف شده و پرده از چهره آن‌ها برگرفته شده است و این با پیامد اطلاق و به کارگیری این اصول در حوزه‌های گوناگون اعم از ساختار اجتماعی و حقوقی، هنر، رمزگرایی و علوم همراه است.»[4]
این سنّت همان است که در غرب Sophia Perennis گفته شده، نزد هندوان ساناتانا ذارما، در میان اعراب الحکمت الخالدیه و به فارسی جاویدان خرد خوانده می‌شود.[5]
احیای مکتب جاویدان خرد در روزگار معاصر، توسط «رنه گنون»[6] عالم، عارف و فیلسوف فرانسوی(1886-1951 م) آغاز شد. به عنوان دیگر متفکران این مکتب باید از «آناندا کوماراسوامی»[7] و «فریتیوف شوان»[8] نام برد.
بخش قابل توجهی از آثار قائلان به جاویدان خرد را آموزه‌های سنّتی هنر تشکیل می‌دهد و حتی در برخی از آموزگاران این مکتب فلسفه سنّتی هنر به منزله موضوع اصلی طرح‌شان نمایان می‌شود.
 
ادامه نوشته

معرفی کتاب( درباره هنر مدرن)اثر پال کله (Paul Klee)

    پال کله (Paul Klee)

 

        مقاله " درباره هنر مدرن" پال کله در سال 1945 ، بيست سال پس از سخنرانی وی منتشر شد. به همين دليل اين مقاله به اندازه " (1925)Pedagogical Sketch book ، مشهورترين اثر وی، همه گير نشد.

        کله (1940-1879) در سوئيس متولد شد و در 1898 برای تحصيل در رشته هنر به مونيخ رفت. اگرچه کله و کاندينسکی سالها در "باواريا" زندگی می کردند اما بنظر می رسد با يکديگر آشنايی ندا شتند. آنها سرانجام در سال 1911 با يکديگر ملاقات کردند و کله سال بعد در دومين نمايشگاه بلاريته شرکت کرد. رويداد مهم ديگر ملاقات وی با ربردلنه در سال 1912 بود. کله مقاله وی درباره نور را ترجمه کرد و اين مقاله در ژانويه 1913 در ماهنامه " دراستروم " منتشر شد. در اين زمان پرداختن بيشتر وی به مقوله رنگ، در کنار توانايی شکوفای گرافيکی اش، او را به شهرت رساند.

        وی در 1920 کتاب Creative Credo را تاٌ ليف کرد. سال بعد به باهاس رفت و در آنجا همکاری مجدد وی با کاندينسکی آغاز شد. کتاب Pedagogical Sketch book او که مستقيماً برگرفته از تجربيات او از تدريس است همانند کتاب Point and line to plane کاندينسکی در باهاس منتشر شد. اين کتاب مجموعه ای از عقايد بحث برانگيز درباره اشکال و دياگرامهای خطی است.

        در کتاب " در هنر مدرن" وی بيشتر سبک زيبا شناسی خود را، البته نه به شکل ماوراء طبيعی مطرح می سازد. اين مقاله آميزه ای است از شعر حسی و عقل سليم. در واقع اين مقاله از بهترين مدافعان هنر مدرنی است که اگرچه کاملاً انتزاعی نيست اما ديدگاه هايش بسيار از دنيای هر روزی دور است.

        "درباره هنرمدرن" متن سخنرانی وی در جنا کانستورين (Jena Kunstverein) در سال 1924 است. ياد داشتهايی که وی در سخنرانی اش مورد استفاده قرار داد اولين بار توسط انتشارات Verlag Bentli در سال 1945 منتشر شد. اولين نسخه انگليسی آن توسط انتشارات Faber and Faber در سال 1948 در لندن با عنوان " درباره هنرمدرن پال کله " ترجمه پل فينالی، با مقدمه ای از هربرت ريه، منتشر شد.

 

 

 

 

ادامه نوشته

کلاسیک و فیرگه  که عه دنان   که ریم

 

وا ده‌زانم عه‌دنان كه‌ریم له‌ مێژه‌ ئه‌وه‌ی تێپه‌ڕاندووه‌ پێویستی به‌موجامه‌له‌ ته‌ڕ و تازه‌كان بێت، پێموایه‌ به‌شانوباڵ هه‌ڵدانیش بۆ ئه‌و وه‌ك گێڕانه‌وه‌ی نوكته‌یه‌، ئاخر له‌ زۆربه‌ی ماڵه‌ كوردانی هه‌ر پارچه‌یه‌كی كوردستان گوێت له‌ ده‌نگی عه‌دنان ده‌بێت.. مه‌به‌ستم ئه‌وه‌یه‌ لێره‌ به‌دواوه‌ ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌ ئه‌وه‌نده‌ی پێویستی به‌ڕه‌خنه‌ی ڕژده‌ له‌سه‌ر به‌رهه‌مه‌كانی، كه‌متر پێویستی به‌سینگ ده‌رپه‌ڕاندنه‌ كه‌ پێموانییه‌ ئه‌ویش ئه‌وه‌نده‌ حه‌زی له‌م به‌یت و بالۆره‌یه‌ بێت، بۆیه‌ ئه‌گه‌ر ئێمه‌یش به‌رَاست ئه‌ومان خۆش بوێت و پێمان وابێ یه‌ك له‌ هه‌ره‌ به‌تواناترین ده‌نگه‌كانی گۆرانیی كوردییه‌، هاوكات ئه‌گه‌ر داوای پتری له‌و بواره‌دا لێده‌كه‌ین، دیسان ده‌هێنێ له‌ هه‌ڵسه‌نگاندنه‌كاندا نه‌كه‌وینه‌ دۆخی پیاهه‌ڵدانه‌وه‌.

كه‌ عه‌دنان كه‌ریم وه‌ك فێرگه‌یه‌ك له‌ گۆرانیی كوردیدا ناو ده‌به‌م، شتێكی پتر له‌ سه‌نگی خۆیم پێ نه‌به‌خشیوه‌، ئه‌و له‌ بوارێكدا كاری ڕژدی كردووه‌ و وه‌ك باشوه‌ستایه‌ك خۆیمان پێده‌ناسێنێ، به‌ر له‌و چ كه‌سێكی تر خۆیان هاوشان نه‌كردووه‌، واته‌ ئه‌وه‌ی له‌ دنیا تایبه‌ته‌كه‌ی گۆرانی و ده‌نگ و ئه‌دای عه‌دناندا هه‌یه‌، به‌ته‌نیا خۆی دروستی كردووه‌ نه‌ك ئیلهامبه‌خشی فێرگه‌یه‌كی دیكه‌ بێت، ئه‌مه‌ش وا ده‌كات وه‌ك فێرگه‌یه‌كی سه‌ربه‌خۆ سه‌ره‌تاتكێ له‌گه‌ڵ موزیك و گۆرانیی كوردی بكات.

ئه‌وه‌ی به‌لای منه‌وه‌ نامۆیه‌، زۆربه‌ی هونه‌رمه‌ندانی ئه‌م بواره‌ تا ئێستا شكڵه‌ دروسته‌كه‌ی كلاسیكیان له‌ كاره‌ ئه‌فرێنه‌ره‌كان نه‌دۆزیوه‌ته‌وه‌، یان به‌دروستی كاریان له‌سه‌ر نه‌كردووه‌، له‌وه‌یش ڕاستتر لێی نه‌گه‌یشتوون، بۆیه‌ زۆر جار كلاسیك و هونه‌ری میللی و فۆلكلۆر وه‌ك چێشتی مجێور تێكه‌ڵ به‌یه‌كدی ده‌كه‌ن، تا ئێستاش لای ئێمه‌ كلاسیك به‌فۆڕمه‌ كۆنه‌كه‌ی له‌ قاڵب ده‌درێت و كاری له‌سه‌ر ده‌كرێت، بۆیه‌ ده‌بینین زۆربه‌ی ئه‌و میلۆدییانه‌ی له‌سه‌ر تێكسته‌ كلاسیكییه‌كان كاریان له‌سه‌ر كراوه‌، شێوازه‌ میللیگه‌راكه‌ تێناپه‌ڕێنن، یان ده‌خزێنه‌ نێو میلۆدییه‌ باو و ساده‌ و سواوه‌كانه‌وه‌، ده‌گمه‌نن ئه‌و میلۆدییانه‌ی له‌ تێكستی كلاسیكه‌وه‌ له‌دایك ده‌بن و ئاوێته‌ به‌موزیك و ستایله‌ سه‌رده‌مییه‌كان ده‌كرێن، بۆیه‌ به‌دیدی من ده‌خوازێ به‌ر له‌ ده‌ستبردن بۆ تێكسته‌ كلاسیكییه‌كان و ئاوێته‌كردنیان به‌میلۆدیی كوردی، ئه‌ركی دانه‌ری میلۆدی و ده‌نگبێژیشه‌ چه‌مكه‌ سه‌رده‌مانه‌كه‌ هه‌رس بكات و پاشان به‌ناوی مۆدێرنه‌وه‌ یاری له‌گه‌ڵ تێكسته‌ كلاسیكه‌كاندا بكات، نه‌ك ته‌واوی فه‌لسه‌فه‌كانی شاعیره‌ كلاسیكییه‌كان تێپه‌ڕێنی و ته‌نیا وه‌ك كێش و سه‌روای شیعری له‌ تێكسته‌كانیان بڕوانێ كه‌ ده‌كرێ میلۆدیی حازربه‌ده‌ستی بۆ پێكبهێنرێت.

ئاخر عه‌دنان كه‌ریم لێره‌وه‌ خۆی له‌ هه‌موو ئه‌وانی دیكه‌ جیا كردووه‌ته‌وه‌ و به‌ئه‌قڵێكی هونه‌ریی كراوه‌تر كاره‌كانی ده‌كات، واته‌ له‌ سه‌ما هونه‌رییه‌كاندا ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌ به‌مامۆستایه‌كی داهێنه‌ری ئه‌و بواره‌ هه‌ژمار ده‌كرێت و ئه‌مه‌یان لای ئێمه‌ یه‌كلا بووه‌ته‌وه‌، به‌ڵام ئه‌وه‌ی من مه‌به‌ستمه‌ بیخه‌مه‌ به‌ر ئاماژه‌وه‌، ئه‌و پرسیاره‌یه‌ (ئایا هه‌موو توانا هونه‌رییه‌كانی عه‌دنان كه‌ریم له‌م ستایله‌ نوێیه‌دا كۆ بوونه‌ته‌وه‌، یان ده‌كرێ ئه‌مه‌ش جێبێڵێت و له‌ شوێنێكی نوێتردا ئۆقره‌ بگرێ؟) .

به‌ر له‌ بڵاوبوونه‌وه‌ی ئه‌لبوومی "وه‌فایی" كه‌ دووباره‌ یاریكردنی عه‌دنانه‌ له‌گه‌ڵ كلاسیك، ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌ به‌ڕێژه‌یه‌كی زۆر هه‌مان ئه‌و جۆره‌ كارانه‌ی كردبوو، بۆیه‌ گۆرانییه‌كانی "وه‌فایی"یش به‌ئێمه‌مانان نامۆ نه‌بوون، واته‌ چاوه‌ڕوانی ئه‌و ستایله‌ گۆرانییه‌مان له‌ عه‌دنان ده‌كرد كه‌ خه‌ریكه‌ به‌شێوازه‌ (عه‌دنانی) یه‌كه‌ ده‌ناسرێته‌وه‌، به‌ڕاست من وایده‌بینمه‌وه‌ جوانییه‌كانی هه‌ر هونه‌رمه‌ندێكیش له‌وێوه‌ سه‌رچاوه‌ ده‌گرێت كه‌ جار له‌ دوای جار جه‌ماوه‌ره‌كه‌ی یان هۆگرانی ده‌نگه‌كه‌ی چاوه‌ڕوانی پتر و جیاوازتری لێ بكه‌ن و ئه‌ویش هه‌مان ئه‌و ویسته‌یان بۆ دابین بكات، به‌تایبه‌تیش ئه‌و نوخبه‌یه‌ی جگه‌ له‌ چێژوه‌رگرتن له‌ سۆزه‌كانی، به‌چاوی ڕه‌خنه‌وه‌ دیوه‌ هونه‌رییه‌كه‌شی وه‌رده‌گرن.. بۆ عه‌دنانیش به‌هه‌مان شێوه‌یه‌، چونكه‌ جیا له‌وه‌ی ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌ به‌و شێوازه‌ی خه‌ریكه‌ به‌جێگیری كاری له‌سه‌ر ده‌كات و هه‌وادارانیشی به‌چاوی عه‌جه‌به‌وه‌ لێی وه‌رده‌گرن، به‌ڵام ئه‌وه‌ش ده‌زانین توانا هونه‌رییه‌كه‌ی ئه‌و زۆر له‌وه‌ پتره‌ كه‌ له‌ "وه‌فایی"دا پێشانی داوین.

ئه‌مانه‌ دروست به‌و واتایه‌ی كاكه‌ عه‌دنان له‌ "وه‌فایی"دا كۆمه‌ڵێك جوانكاریمان پێشان ده‌دات كه‌ هه‌موومان چێژی لێوه‌رده‌گرین، واته‌ ئه‌و توانیویه‌تی له‌ڕووی چێژه‌وه‌ نیشانه‌كان له‌ هه‌ست و نه‌ستی ئێمه‌دا بپێكێت، به‌ڵام ئه‌گه‌ر بڕیار بێت چه‌مكی داهێنان له‌گه‌ڵ جوانكارییه‌كاندا جودا بێت، ئه‌وه‌ عه‌دنان له‌ "وه‌فایی"دا جوانكاریی كردووه‌.. لێره‌وه‌ مافی ئێمه‌یه‌ وه‌ك ئاشقانی ده‌نگی ئه‌و هونه‌رمه‌نده‌، له‌وه‌ی ئاگادار بكه‌ینه‌وه‌ كه‌ ئێمه‌ كاركردنمان له‌سه‌ر كلاسیك له‌و هونه‌رمه‌نده‌ وه‌رگرتووه‌ و بۆ هونه‌ری كوردیش جۆرێكه‌ له‌ ده‌وڵه‌مه‌ندكردنی ئه‌رشیفی داهێنانه‌كان، به‌ڵام ئه‌وه‌ش ده‌زانین كه‌ گه‌نجینه‌كه‌ی عه‌دنان كه‌ریم زۆر له‌وه‌ پتری تێدایه‌ و جارێ پێشانی نه‌داوین، بۆیه‌ چاوه‌ڕوانی ئه‌وه‌ی لێ ده‌كه‌ین ته‌نیا له‌سه‌ر ئه‌م ستایله‌ نه‌وه‌ستێ و به‌كاری ڕژدتر و داهێنانی نوێترمان ئاشنا بكات.

ئه‌م كورته‌ نووسینه‌ به‌شێكه‌ له‌ نووسینێكی ڕه‌خنه‌یی و هه‌ڵسه‌نگاندنی چڕ له‌باره‌ی شێوازی كاركردنی عه‌دنان كه‌ریم و به‌تایبه‌تیش ئه‌لبوومی "وه‌فایی" كه‌ ڕه‌نگه‌ له‌ داهاتوویه‌كی نزیكدا بیخه‌مه‌ به‌رچاوی هه‌وادارانی ده‌نگه‌كه‌ی.. له‌به‌ر ئه‌وه‌ش كه‌ له‌ دیدی مندا عه‌دنان كه‌ریم یه‌ك له‌ هونه‌رمه‌نده‌ هه‌ره‌ باڵاكانه‌، بۆیه‌ پێموایه‌ له‌بری پیاهه‌ڵدانه‌كان، ده‌هێنێ به‌بۆچوونه‌كانیشمان له‌ خزمه‌تیدابین هه‌تا ئه‌گه‌ر جیاوازیشمان له‌ تێگه‌یشتنه‌كاندا هه‌بێت.

مارسل دوشان و هنر مفهومی

با توجه به شرایط و زمینه های ایجاد شده در طی قرن 20، هنر مفهومی به عنوان نمادی از آزادی هنری در دهه های 70 و 80 مطرح شد. مجموعه تفکراتی که در جهت هماهنگی و مشارکت «زبان» در کنار فرم هایی از دوران مدرن و معاصر عمل می کردند. هنری اساسا «فکری» و عقیدتی که برای ارایه نظریات هنرمند تلاش کرده، راهگشای خلاقیت او دربرخورد با موضوعات مختلف است....
مارسل دوشان Marcel Duchamp (1978-1887) تاریخچه هنر مفهومی به نظریاتی که هنرمند فرانسوی مارسل دوشان Marcel Duchamp (1978-1887) در مورد «ایده» و نقش آن در یک اثر هنری مطرح کرده، باز می‌گردد؛ او بر این اعتقاد بود که ایده هر کار هنری، مهم تر از محصول و فراورده آن است. آنچه که هنر مند می خواهد بیان کند و مفهومی که برای بیان خلاقیت خویش در نظر گرفته، خود هنر است. اساس کار هنری، انتخاب شیئی است که به جای آنکه آن را بسازیم، خودش ساخته شده باشد.
در عناصر موجود در آثار دوشان و حتی آثار سه بعدی که توسط او ساخته شده اند، شی مورد نظر می تواند به تنهایی به عنوان یک اثر معرفی شود. دوشان در معرفی مسیر زندگی هنری خویش می گوید: «من می خواستم از جنبه های فیزیکی نقاشی عبور کنم. بیشتر علاقه داشتم که عقاید جدیدی بیافرینم. به عقیده من «کوربه» [Gustave Courbet] در قرن 19 ام تاکید بیشتری برمسایل فیزیکی را مطرح کرده است. ولی من بیشتر به عقاید علاقه دارم؛ نه فقط دستاوردهایی که از جنبه بصری به وجود می آیند و می خواهم نقاشی را هر چه بیشتر در خدمت فکر قرار دهم....».
كاسه توالت مارسل دوشان (duchamp fountain) تاثیرگذارترین اثر 
هنری مدرن دنیا در تمامی دوران نام گرفته است
بر اساس یك نظرسنجی هنری، كاسه توالت مارسل دوشان (duchamp fountain) تاثیرگذارترین اثر هنری مدرن دنیا در تمامی دوران نام گرفته است این اثر از دوشان با عنوان «فواره» در مقام اول، تابلوی «دوشیزگان آوینیون» اثر پابلو پیكاسو متعلق به سال 1907 در مقام دوم، و تابلوی مریلین مونرو اثر اندی وارهول متعلق به سال 1962 در مقام سوم قرار گرفته‌اند. دوشان در سال 1917 این توالت را امضا كرد و آن را در نمایشگاهی به نمایش گذاشت ؛ او با این كار دنیای هنر را بسیار شوكه كرد. سایمون ویلسون، كارشناس هنری می‌گوید: «انتخاب اثر دوشان پیش از آثار پیكاسو و مارسل دوشان و 
توالت مارسل دوشان ماتیس واقعا شوكه ‌كننده است. اما این انتخاب بیانگر پویایی هنر امروز و این نكته است كه در هنر مهم‌ترین چیز فرایند خلاقه‌ای است كه در اثر هنری، خود را به رخ می‌كشد و فرقی نمی‌كند كه اثر از چه ساخته شده یا چه شكلی داشته باشد.».
در تداوم فعالیت های هنری مارسل دوشان، شاهد شکوفایی مدرنیسم در سال های 1950 و هنر آوانگارد هستیم که در تحولات اجتماعی ، سیاسی دو جنگ گرم و سرد بسیار تضعیف شده بود. در این مقطع زمانی هنرمندان سعی می کردند در قالبی مفهومی و بر گرفته از مسایل زبانی حرکت کنند، همین امر بستر سازی مناسبی را برای شکوفایی هنرمفهومی در دهه های 60 و 70 ایجاد کرد. بدین ترتیب هنر مفهومی در فضایی ایجاد شده توسط آوانگاردیسم رشد یافت و از این فضا برای بر پا کردن دیدگاه‌های انتقادی و همه جانبه بر علیه ادعاهای مدرنیسم هنری، خصوصا تمرکز شدید آن بر عنصر زیبایی شناسی و فرضیه های آن در مورد خود مختاری هنر بهره جست.