چکیده:
در این مقاله سعی شده است با تدوین رابطه منسجم پیرامون ذهنیتگرایی وعینیتگرایی به چگونگی ارتباط مفهومی این دو واژه رسیده سپس نقبی برزندگی یکی از هنرمندان سده بیستم شمال اروپا (ادوارد مونش) زده و به تبین رابطه تدوین گشته عینیت و ذهنیت در آثار او شد.
کلید واژه:
نقاشي اروپا، اکسیرسیونیسم، هنرمدرن، عینیتگرایی، ذهنیتگرایی
=
=
در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می دانند ، و گاهی اوقات پدران هم .
در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود .
در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد ، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته ، محروم می كند .
در 30 سالگی پی بردم كه قدرت ، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن .
در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد ؛ بلكه چیزی است كه خود می سازد .
در 40 سالگی آموختم ك رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم ؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می دهیم ، دوست داشته باشیم .
در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی ، چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می دهند .
در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بدترین دشمن وی است .
=
=
در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب .
در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می توان ایثار كرد ، اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید .
در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد از خوردن آنچه لازم است ، آنچه را نیز كه میل دارد ، بخورد .
در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارت های خوب نیست ؛ بلكه خوب بازی كردن با كارت های بد است .
در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می كند نارس است ، به رشد وكمال خود ادامه می دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود .
در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است .
در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست .
جامعه شناسی یا تئوری علمی جامعه ،شناخت حرکات اجتماعی و بررسی قوانین حاکم بر این حرکات است . به دیگر سخن سعی دانشمند مزبور بر این است که تصویر منظم و کاملی از تحول و تکامل جامعه به دست دهد
عنوان یکی از حوزه های تخصصی جامعه شناسی مطرح شده ست ،حوزه ای که به مطالعه ی زمینه ی ویژه ای از زندگی اجتماعی انسانها که همانا هنر و آفرینش هنری است می پردازد.
در تعریف دقیق تر جامعه شناسی هنر که به شناخت محتوای اثر هنری و جوهر اجتماعی آن می پردازد می توان گفت : جامعه شناسی هنر روابطی که هنر را با جامعه و مظاهر گوناگون زندگی اجتماعی پیوند می دهد با روش علمی مطالعه می کند و کنش و واکنش هنر مند و جامعه ، جهان بینی و موضع فکری هنرمند ، اثر و خلاقیت هنر ی او را در پیوند با مظاهر گوناگون حیات اجتماعی مورد مطالعه قرار می دهد .
موسیقی کردستان منطقه از غنی ترین و پربارتربن موسیقی های محلـــــی ایران بشمار میرود. مردم کردستان موسیقی را جزیی از زندگی خود میدانند و دربیشتر مراسم و آیین ها سوارکاری /سوگواری /وسوگواریهای سنتی از آن استفاده می کنند ، چنانکه موسیقی در زندگی آنها ریشـــــه ای محکـــــم وناگسستنی دارد .
موسیقی کردستان
موسیقی این منطقه به علت همجواری با موسیقی کردستان عراق با آن هم ریشه میـــــــباشد و به دو صورت است :
الف : موسیقی بدون ساز
ب : موسیقی با ساز
الف : موسیقی بدون ساز
این نوع موسیقی بدون همراهی آلات موسیقی ، تنها با کلام همراه است وبه صورت مرثیه ویا بشکل ریتمیک خوانده میشود واشعار آن از مسایلی که در ارتباط مستقیم با مردم است حکایت میـــکند، از جمله شرح حال افراد ویا توصیف مسایل عاطفی ، هنری ، اقتصادی ، سیاسی ویا دلبستگی به کســـی یا چیزی که همگی در اشعارشان گنجانده میشود ، به این شیوه نمایش موسیقی ( هوره ) گفته میشــود
یكی از این شاعران جهانی و معاصر كورد استاد شیكو بیكس می باشد. شیركو بیكس فرزند «فایق بیكس» كه پدرش یكی از شاعران بزرگ و ملی كورد می باشد. شیركو بیكس در سال 1940 میلادی (1319) شمسی در شهر سلیمانیه به دنیا آمد.
شاعر چیره دست فارس زبان روزگارمان سید علی صالحی سالها پیش شیركو بیكس را امپراتور شعر دنیا نامیده است .
شیركو بیكس در جامعه فرهنگی كورد، هموزن احمد شاملو در پهنای ادبیات معاصر فارس می باشد. آثار شیركو غنی و بسیارند، در سال 1968 میلادی اولین مجموعهی شعر وی با عنوان «درخشندگی شعر» منتشر شد و صاحب آثاری چون: آئینههای كوچك «شعر» ، بامداد «شعر»، من عطشم را با آتش فرو می نشانم «شعر»، كاوهی آهنگر «نمایشنامه منظوم»، سپیده دم «شعر»، پیرمرد و دریا «همینگوی – ترجمه»، دو سرود كوهی «شعر»، رودخانهها «مجموعه داستان»، عقاب «شعر»، كجاوه گریهها«شعر»، صلیب و مار و روزشمار شاعر «شعر بلند» و... مجموعه مقالات ، ترجمهها و ... می باشد. شیكو بیكس در سال 88-1987 میلادی از دست «انگوار كارلسن» نخست وزیر سوئد جایزه جهانی «توخولسكی» مدال افتخار در ادبیات را دریافت كرد و همچنین در فلورانس ایتالیا، بزرگترین انجمن مدنی به او لقب «همشهری» داده است.
اشعار شیركو تاكنون به زبانهای آلمانی، فرانسه، ایتالیایی، سوئدی، نروژی، عربی، فارسی و... ترجمه شده است و بعضی از اشعار او انتخاب شده و در كتابهای درسی چند كشور برای تدریس گنجانده شده است. 
موسيقي در عصر مادها
کردستان دارای طبیعتی زیبا ودر عین حال خشن میباشد که بافته هایش از نظر شیوه بافت وطرح ورنگ،از طبیعت منطقه تاثیر گرفته و ذهنی میباشند.
وجود آب وهوای سرد در شش ماه از سال در بیشتر مناطق استان موجب رویکرد بیشتر مردم به صنایع دستی از جمله تولید فرش شده .
نگاهی گذرا بر تاریخچه هنر خوشنویسی در ميان کردان
پس از طلوع آيين حياتبخش اسلام، و با گسترش فرهنگ و معارف قرآني در قلمرو اسلامي، كتابت و استنساخ متون اسلامي و بهويژه كتابت متن قرآن كريم به عنوان ضرورتي مسلم در ميان جوامع مسلمان رخ نمود. در راستاي برآورده شدن اين نياز مبرم و حياتي، علما و جويندگان معارف اسلامي، بازنويسي و استنساخ متون ديني را آغاز نمودند و اين روند تا اختراع صنعت چاپ و حتي در برخي جوامع مسلمان، دههها و سدهها بعد از آن نيز، تداوم يافت. با گذشت چندين سده، رفته رفته خطّ اسلامي از خطّ كوفي به ديگر شيوهها همچون نسخ، ثلث، و … تكامل پيدا نمود و در اين سير درازدامن، خطوط اسلامي علاوه بر تنوع در شيوة ظاهري، از نظر ظرافت و پيچش و اعرابگذاري و تذهيب و ساير جنبههاي هنري، رو به تغيير و تكامل نهاد. بدينسان، نگارش متون ديني، صبغة زيباشناسي نيز پيدا كرد و خط به عنوان يك محمل فرهنگي، خلاقيتهاي هنري اقوام و ملل مسلمان را در خويش منعكس نمود و بدينگونه خط و خطّاطي، به هنري اصيل و بالنده و هويتساز مبدل گرديد.
لعل من أكثر الأمور عجبًا أن نشهد صحوة إسلامية حقيقية في بلد شديد العلمانية مثل تركيا، فالعلمانية في تركيا غير العلمانية في أوربا ذاتها؛ لأن الأوربيين في علمانيتهم أرادوا فقط فصل الدين عن السياسة، بينما العلمانيون في تركيا لم يكتفوا بذلك، إنما بنوا علمانيتهم على أساس محاربة الدين في أصوله وفروعه، وفي جوهره ومظهره، وهذا من أيام أتاتورك وإلى زماننا الآن، والذي يتولى كبر هذا الأمر هو الجيش التركي، كما فصّلنا في المقال السابق.
ومع هذه العلمانية الشديدة إلا أن الإسلام ظل باقيًا في هذه البلاد العظيمة، وهذا أمر لافت للانتباه حقًّا، وإن كان يدل على شيء فهو يدل على أن هذه الأمة الإسلامية أمة كريمة لا تموت، وأن بقاء الإسلام أمر حتمي لا يمكن أن يقاومه إنسان، كما يدل فيما يدل على أصالة الشعب التركي، وعلى وجود رموز إسلامية باهرة ظلت تحمل الراية في مواجهة الطاغوت أتاتورك، ومن جاء بعده من حماة العلمانية في تركيا الإسلامية.
لقد كان سقوط الخلافة العثمانية في سنة 1924م سقوطًا مروِّعًا كارثيًّا، ليس فقط لغياب رمز الخلافة ا كانت تجمع المسلمين، ولكن لغياب من ينادي بإسلامية قضايا المسلمين، ولم يعد هناك صوت مسموع إلا أصوات القوميين والعلمانيين، ليس في تركيا فقط، ولكن في كل بلاد العالم الإسلامي، وبلا استثناء.
ومع هذا فلم يكن هذا السقوط بلا مقاومة، لقد ظهرت في تركيا بعض الرموز الإسلامية الرائعة التي حرصت على حمل اللواء حتى في أشد عصور الظلام والقهر.
The Kurdistan Republic of 19461 has been one of the most important symbols of Kurdish nationalism. It was formed at a time that the Kurds had been suppressed in all parts of Kurdistan. The formation of such a republic symbolized the revival of Kurdish nationalism. It was especially important for the role the Kurdish intellectuals played in the formation of the republic.
Before World War II, the Kurds in all parts of Kurdistan were living under oppression. Isma’il Agha Shikak, Simko, was killed in 1930 by the Iranian government
Click on image to view at large size. Click here to see image in extra large size.
A small Hamadan with a strange medley of design features that look mostly Kurdish, especially in view of the form of the three medallions extending squashed and irregular double hooks or anchor shapes, and the Kurdish rosette meander in the outer secondary border. Clearly not a rug made under controlled village workshop conditions, the wobbly execution of the medallions, crammed in the field and surrounded by secondary serrated medallions, has an improvised, some may say clumsy, feel to it. Maybe one of the first works of a girl learning the ropes? Kurdish horror vacui has crammed birds, serrated leaves and leaf fragments, blossoms and s-shapes into every free area of the midnight blue ground.
What attracted me particularly despite the rather poor condition was the white ground meander border which is a variant of a border often used in the so called Mir Serabend carpets and, according to P.R.J. Ford, also in some Hamadan villages (compare fig 96 in his book Oriental Carpet Design)—an narrow example is the Khamseh Hamadan rug shown as fig. 92 in Cecil Edwards' The Persian Carpet. In this particular variant, cute small red animals with green eyes and a merry tail (dogs?) can be seen facing each other across the main meandering stem. The meander encloses several vegetal or animal forms, the largest, upright one resembling a red-blue, vertically striped chili pepper, boteh or poppy seed; another one a strangely irregular flower with a checkerbord filling; still another looks like a long-legged small animal in profile or alternatively, an irregularly shaped frog seen from above. Since both shapes appear connected to the meandering stem, they are likely to represent plant elements, however. Nevertheless, I find the border design puzzling and intriguing. I'd be interested to learn if any of you have seen comparative examples. The corner spandrels enclosing the hexagon-shaped field contain irregular blossoms and botehs at the bottom, and rows of rosettes (or stems with small round leaves) at the top, the latter design reminiscent of elements used in Mazlaghan rugs.
Heya niha li ser kesayetî, nirx û eymetên Kurdan yên dîrokî, dagirkerên Kurdistanê li gor berjewendîyên xwe yên siyasî, civakî û aborî çi tiştê ku xwestine, nivîsandine. Ji ber ku xwedîyên hemû îmkanên maddî jî bûne, ew nivîsên xwe li her derê belav kirine. Wan bi dilgemarîyên xwe yên şovînîstî, hemû pirensîbên exlaxî binpê kirine û xwestine ku rûpelên dîroka serhildan û şoreşên Kurdan, berevajî rastîyên wan bi nifşên piştî xwe bidin nasandin. Di vê navê de dîroknivîsên ku hertim di xizmeta sîstema serdest de bûne, serok û qehremanên Kurd weke xayîn, talankar, diz û sîxor binav kirine. Di berhemên wan de Şêx Seîdê Pîran, Pêşewa Qazî Mihemed, Simkoyê Şikak, Seyîd Rizayê Dêrsimê, Şêx Mehmûdê Berzencî, Mistefa Barzanî û hemû qehremanên ku bingeha siyasîya xebata Kurdan darijandine, xayîn û xûlamên hêz û dewletên biyanî tên hesibandin. Mixabin zêdetir ji dîroknivîs û lêkolînvanên Kurd, nivîskarên nifşparêz ku pênûsa wan hertim di xizmeta desthilatdar(hakim) û dewletên navendî de bûye û li gor nirxê rojê nan xwarine, li ser dîrok û jiyana kesayetiyên Kurd nivîsandine. Bi awayekî ku armanca wan ya herî mezin bê bingeh nîşandayîna şoreşên Kurdan yên azadîxwaziyê û serxwebûna Kurdistanê bûye. Îsmaîl Axayê Şikak yê ku piranî bi navê (Simko an jî Simkoyê Şikak) di nava Kurdan de hatiye naskirin, yek ji wan rêberaye ku di dîroka azadîxwaziya gelê Kurdistanê de xwedî rûmet û xebatek berçave. Girîngîya serhildana Simkoyê Şikak ku nêzî 25 salan domkir, di vê rastiyê de ye ku piştî şerê cîhanê yê yekemîn nêzî %50 ji axa rojhilatê Kurdistanê li jêr desthilatdariya dewleta navendiya Îranê rizgarkir û mîna desthilatdarekî Kurd karê xwe yê hukimdariyê dimeşand. Ev karê han (ku Simko karî hemû hêzên êl û eşîretên Kurdan li dora hev bicivîne), di wê serdema ku sîstema feodalîzmê li hemû Kurdistanê di bin nîrê axatiyê de bû, karekî wiha hêsan nebû. Di vir de ezê tenê bi awayekî kurt li ser çend xalên girîng yên nasandina malbat, kesayetî û şoreşa Simkoyê Şikak bisekinm |
فرم های مختلف لباس زنانه کردی
Shahram Nazeri (Born in Kermanshah, 1950) is a contemporary Iranian Kurdish tenor who sings classical Persian and Kurdish music. He is one of Iran's most respected vocalists.
محمد قاضی از مترجمان برجسته دوره معاصر ایران است. وی ۵۰ سال ترجمه کرد و نوشت و نتیجه تلاش او ۶۸ اثر اعم از ترجمه ادبی و آثار خود او به زبان فارسی است. از آثار مهم ترجمهشده توسط او میتوان به دن کیشوت اثر سروانتس، نان و شراب اثر ایناتسیو سیلونه، آزادی یا مرگ، در زیر یوغ نام برد. او بیشتر از زبان فرانسه به فارسی ترجمه میکرد.
محمد قاضی از مترجمان برجسته دوره معاصر ایران است. وی ۵۰ سال ترجمه کرد و نوشت و نتیجه تلاش او ۶۸ اثر اعم از ترجمه ادبی و آثار خود او به زبان فارسی است. از آثار مهم ترجمهشده توسط او میتوان به دن کیشوت اثر سروانتس، نان و شراب اثر ایناتسیو سیلونه، آزادی یا مرگ، در زیر یوغ نام برد. او بیشتر از زبان فرانسه به فارسی ترجمه میکرد.
|
|
