تاریخچه اشکال و برخی از عناصر فرش

تاريخچه اسليمي:‏ 
تاريخ مي‌گويد كه عربها شكل -  پاية اصلي «موتيف» اسليمي را اختراع وابداع نمودند و تصوير آنرا تثبيت كردند، اما هنرمندان ساير ملل و ساير زبانها، مانند ايرانيها، تركها، هنديها، بربرها و غيره از اسليمي استفاده نمودند و در عين حال شكلها و طرحهاي جديدي بوجود آورده و بر اين مجموعه افزودند، و هرچند كه اين گروه از خود چيزهايي در اشكال جديد بوديعت نهادند، اما هرگز روح اصلي و اوليه اسليمي رامخدوش ننمودند.
درباره نحوة شكل‌ريزي اسليمي سخنان بسياري گفته شده است. گروهي گفته‌اند، مثلاً نقش «دهن‌اژدري» كه نام يك نوع اسليمي مي‌باشد از نقش اژدها گرفته شده است و گروهي خرطوم فيل را الهام‌دهندة اسليمي‌ها دانسته و عده‌اي هم برگ كنگر را موجد اسليمي مي‌دانند و طرح‌هاي اوليه آن را در دورة ساسانيان جستجو مي‌كنند. ولي باز ذكر اين نكته لازم است كه «اسليمي» يك نقش مجرد است. يعني نقشي كه از عالم واقع، انتزاع پيدا كرده است. ظاهر و تصوير يك چيز مادي نيست. بلكه نشانه‌اي است براي اينكه توجه را به يك مطلبي كه ماوراء اين نشانه است، جلب كند.

رموز و ماهيت اسليمي‌ها:
دربارة ماهيت و چيستي اسليمي بايد بگوييم كه در حقيقت ما از اسليمي هيچ نمي‌دانيم! جز اينكه با ظاهري موقر و محققانه!، نقش‌ها را جلوي رويمان بگذاريم، و آن را با كلماتي گاه شاعرانه و گاه تاريخي ، توصيف كنيم. درست مثل عكسي كه افرادش را نمي‌شناسيم و تنها به توصيف قيافة افراد، آن هم نه به طريقي كه بار فرهنگي عميق را شامل مي‌باشد «چون عملاً توانائيش را نداريم» مبادرت ورزيم. يعني آن كاري كه محققين خارجي و ايراني فراوان كرده‌اند، اصولاً ما نمي‌دانيم اجزاء يك اثر اسليمي چه نام دارند؟! و يك استاد ، آنگونه كه معمول همه صنايع ظريفه و هنرهاي دستي ايراني است به يك شاگرد ماهر خود، چگونه تفهيم مي‌كرده كه اثرش داراي عيبي است و چگونه با شگردي در خور، مي‌تواند اين عيب را برطرف كند، و ما اساساً نمي‌دانيم كه نقشي، چرا و به چه دليل، از نقشي ديگر ضعيف‌تر و يا قوي‌تر بوده است و ما نمي‌دانيم كه كدام طرح، بهتر از طرح ديگر قلمداد مي‌شده و چرا و به چه علت؟ بي‌گمان همانگونه كه در معماري، فضاهايي همچون هشتي و سرسرا، برف‌ريز،... و حتي دولاب طاقچه و غيره نامي داشته‌اند و يا حتي عناصر تزئيني ديوارها و گچ‌بريها و كاشيكاريها نيز به همين طريق؛ مانند شمسه ، پابزي و سرمه‌دان و غيره، كه هر طرح و فضايي بنوبه خودشان، رسم و طرح ويژه و نام خاصي داشته‌اند، در اسليمي كه هنر ترسيمي پيچيده است و به همة هنرها، از تذهيب گرفته تا معماري بار مي‌داده است مسلماً واژگان خاصي داشته و ما متأسفانه آن واژگان خاص را نمي‌دانيم ولي با اينحال در زمينه تحقيق و پژوهش در اسليمي كارهائي نسبتاً جدي و عميق وجود دارند.

ادامه نوشته

Kurds in the Islamic Republic

Kurds in the Islamic Republic

A Survey

 S OHEILA GHADERI-MAMELI

More than 15 million Kurds live in Turkey and about 5.5 million in Iraq.

During the last two decades, events in these countries, which are notorious for

their human, social and economic difficulties, have brought their fate to

public attention. But the situation of more than 10 million Kurds in Iran

remains more or less unknown.

The Kurds live in the north-west and west of Iran, principally in four

provinces: Western Azerbaijan, Kurdistan, Kermanshah and Ilam. There are

also Kurds in the provinces of Khorasan, especially in Qootchan and in Shirwan,

in Hamadan, in Tehran, in Qazvin and in other towns throughout the country.

According to the 1996 census, the Kurds are estimated to represent about

10 per cent of the country’s population. Kurdish political organizations put

the figure at between 11 per cent and 12 per cent. About 50 per cent of the

2,500,000 inhabitants of Western Azerbaijan are Kurds, while the province of

Kurdistan, which is officially entirely inhabited by Kurds, counts 1,346,000

people.1 In Kermanshah. there are 1,778,596, and 488,886 in Ilam. Finally,

600,000 Kurds live in other Iranian towns. Just behind the Azeri minority,

which is estimated to be 16–20 per cent of the Iranian population, the Kurds

constitute the second most important minority in Iran.

The principal debate about Kurds is the following: are they an ethnic

minority or are they a people/nation? For some ideologues, the Kurds are a

nation divided between the four states of Iran, Iraq, Turkey and Syria. Because

of this division, some consider the Kurds to be an ethnic minority in each of

the states mentioned above. For others, the Kurds who do not have a state of

their own cannot be considered as a nation. This approach makes an amalgam

between the notions of people, nation and state. In Iran, the word qowm, which

means an ethnic group, is used to describe the Kurds, and the Kurdish

language is considered to be a dialect of Persian (Farsi).

However, the Iranian Kurds are not satisfied with their situation and they

try to demonstrate this dissatisfaction in different ways. In June 2005, very

few of them voted in the legislative election and in July, the murder in

3118 GA Shia Power 15/1/07 3:42 PM Page 251

Mahabad of seyyed Kemal Afsaram, known as Shwana seyyed Qadir, who was

cruelly tortured by the security forces, sparked some big demonstrations in

different towns in the whole Kurdish region. Many people were injured and

others arrested. Among them was Dr Roya Tooloïi, human rights activist and

the editor of Razan, paper of the Kurdish Women’s Association for Peace.2

In November 2005, three Kurdish activists3 were accused of being

members of the Democratic Party of Iranian Kurdistan (DPIK) and were tried

by the Islamic Court of Mababad, which sentenced them to between 15 and

20 years’ imprisonment. In February 2006, the peaceful demonstration of

Kurds in Makoo, Bazargan and Sardasht was violently dispersed by security

forces of the Islamic Republic. Eight people were killed, 25 others injured and

more than four hundred were arrested

ادامه نوشته