ايرانيان بلاشك برجسته ترين ملتي هستند كه با تربيت و تقديم دانشمندان برجسته به جهان اسلام، سهم بزرگي در گسترش فرهنگي آن داشته اند. جدا از تعميق و ترويج اسلام توسط ايرانيان و تلاش بي شائبه ايشان در پيشرفت آن، وامگيري حكماي مسلمان از ميراث معنوي پارسي زبانان و آميزش و تزئين معارف اسلامي با صور متعالي معنويت ايراني نيز جزو امور باارزشي به شمار مي رود كه ظهور و تبلور قابل ملاحظه اي در نظام فكري متفكران مسلمان داشته است. در ميان فلاسفه مسلمان بدون ترديد <شيخ مقتول شهاب الدين سهروردي> را مي توان به عنوان مصداق اتم سخن فوق ذكر كرد.
    فيلسوفي كه با اندك دقتي در آثارش روشن مي شود تا چه ميزان متاثر از فرشته شناسي و جهان بيني زردشتي است و تلاش مي كند تعاليم اصلي زردشتي را با معارف حقه قرآني و آموزه هاي عرفاني درآميزد و با انضمام نبوغ و استعداد خويش به آن، منظومه عرفاني- فلسفي اي را پي ريزي مي كند كه آيينه تمام نماي تلفيق <عقل و شهود